Toplumsal Varoluş Mitingi

Θα πει Συλλαλητήριον Κοινοτικής Ύπαρξης. Τούτον ήταν το όνομαν των διαδηλώσεων των Τ/Κ. Επήα τζιαμαί τζαι είδα μια ενέργειαν τζαι έναν πάθος που έσιει χρόνια να δω. Είδα μιαν μαχητικότηταν τζαι μιαν διεκδίκησην. Είδα όμως τζαι μιαν υπαρξιακήν αγωνίαν που με εσυντάραξεν. Εμπνεύστηκα, εσυγκινήθηκα, αλλά τζαι εσιντρολίστηκα την ίδιαν στιγμήν.

Το πρόβλημαν με τον διάλογον των θκυό κοινοτήτων στην Κύπρον, στον βαθμόν που τούτος υπάρχει τζαι γινίσκεται, εν ότι ο ένας εν ακούει τον άλλον. Ή μάλλον ακούει επιλεκτικά, τζαι πιάννει τα κομμάθκια που θεωρεί ότι επιβεβαιώνουν τες προκαταλήψεις τζαι απόψεις του χωρίς να τα σκεφτεί λλίον, χωρίς να μπει στην θέσην του άλλου για να καταλάβει τες έννοιες του, τί τον τρώει τζαι τί τον κρούζει. Πριν λοιπόν βιαστεί κάποιος να σχηματίσει άποψην τζαι να κρίνει, τζαι ασχέτως αν συφφωνεί ή διαφωνεί μαζί τους, ας ακούσει τι είχαν να μας πουν εχτές οι Τ/Κ. Όποιος δεν έσιει διάθεσην να ακούσει ας αλλάξει σελίδαν.

Οι Τ/Κ λαλούν μας ότι η ύπαρξη τους ως κοινότητα στην Κύπρον απειλείται. Μόνον τζαι μόνον που εχρησιμοποιήσαν τον όρον κοινότητα πέμπει έναν σημαντικόν μήνυμαν: ότι ενώ σύφφωνα με την επίσημην ιδεολογιάν που ποτζεί, υπάρχει έναν κράτος το οποίον υποτίθεται εκφράζει την εθνικήν τους θέλησην, τούτη η λογική ανατρέπεται διότι τούντο κράτος (τζαι η Τουρκία) υποβίβασεν τους σε κοινότητα. Που την άλλην, διεκδικούν την ύπαρξην τους σαν κοινότητα στην Κύπρον, τζαι τούτον εν κάτι που πρέπει να σημειώσουμεν εμείς σαν Ε/Κ. Λαλούν μας δηλαδή «κοπέλια υπάρχουμεν τζαι εμείς, εν τζαι δικός μας τόπος τούτος. Όπως παν τα πράματα εννα χαθούμεν, τζαι άτε να τα έβρετε μετά με τους έποικους».

Που τζιαμαί τζαι τζει τα συθθήματα που είχαν πας τα πανό τους, που ήταν πολλά θαραλλέα τζαι είχαν πολυεπίπεδα νοήματα, συγκεντρώννουνται σε τρία σημεία διαμαρτυρίας τζαι διεκδίκησης:

(α) Εναντίωση στο οικονομικόν πακέτον της Τουρκίας. Νώθουν ότι τους εξευτελίζει ο Ερντογάν άμαν τους λαλεί «κοπέλια, εγιώ πιερώννω, τζαι να κάμνετε ό,τι σας λαλώ. Εννα σας κόψω τους μισθούς σας τζαι να πείτε τζαι ευκαριστώ». Που τζιαμαί τζαι τζει, η λογική λαλεί ότι η μόνη διέξοδος για λλόου τους εν η επανένωση, αφού μόνοι τους εν ιμπορούν να υπάρξουν, τζαι την εξάρτησην που την Τουρκίαν εν τη θέλουν.

(β) Εντονότατη διαμαρτυρία για το ότι αυξάνουνται οι έποικοι εις βάρος των Τ/Κ. Τούτη εν τζαι η πιο απτή απειλή για την ύπαρξην των Τ/Κ.

(γ) Η διεκδίκηση τζαι υπογράμμιση μιας πολιτισμικής ταυτότητας η οποία είναι είτε Κυπριακή είτε Τ/Κ, όμως τζαι οι θκυό είναι σε αντιπαραβολήν τζαι σε σύγκρουσην με την Τουρκικήν ταυτότηταν. Εκάμαν το χαλλούμιν τζαι τες σιεφταλιές σύμβολον της κυπριακότητας τους σε αντιπαράθεσην με το ντονέρ τζαι το Άντανα κεπάπ. Η κυπριακή ταυτότητα εκφράζετουν που τες διαδηλώσεις του 2002, όμως άμαν είδαν ότι οι Ε/Κ εν διεκδικούν ούτε ασπάζουνται μιαν κυπριακότηταν, εκάμαν την σιγά σιγά Τ/Κυπριακότηταν.

Η γεννικότερρη αίσθηση που έπιασα εγώ ήταν ότι διεκδικούν να μέννεν αποικία της Τουρκίας. Η ημέρα την οποία εθκιαλέξαν για να κάμουν την διαμαρτυρίαν τους έννεν τυχαία. Εν η επέτειος της πρώτης διαδήλωσης των Τ/Κ εναντίον της Αγγλικής αποικιοκρατίας το 1958. Υπάρχει δηλαδή ένας συμβολισμός, ένας παραλληλισμός μεταξύ της Αγγλικής τζαι της Τούρτζικης αποικιοκρατίας.

Εν πολλά εύκολον να βολευτούμεν σαν Ε/Κ στα μηνύματα που καταδικάζουν την Τουρκίαν. Όμως το ζήτημαν έσιει τζαι μιαν άλλην διάστασην. Οι Τ/Κ νώθουν ότι τσιλλά τους που την μιαν μια Τουρκία που τους συμπεριφέρεται παντώς τζαι εν αποικία, τζαι που την άλλην οι Ε/Κ οι οποίοι εν ενδιαφέρουνται να ζήσουν μαζίν τους ως ισότιμη κοινότητα που σέβεται την ύπαρξην τους. Στην καλλύτερην περίπτωσην ο μέσος Ε/Κ δέχεται ότι οι Τ/Κ εν μειοψηφία που έσιει δικαίωμαν να υπάρξει στην Κύπρο ως μειονότητα κάτω που τους δικούς μας όρους. Τούτον που εφωνάζαν προχτές ήταν ότι εν κοινότητα. Τζαι είπαν μας αν χαθούμεν εμείς σαν κοινότητα εννά έσιετε τζαι εσείς πρόβλημαν. Ήταν μια κραυγή απελπισίας, που ανάμεσα στες γραμμές ελάλεν: «κοπέλια, είμαστεν τζαι εμείς δαμαί τζαι έχουμεν δικαίωμαν πας τούντην γην μαζίν σας!».

Τζαι κλείω λαλώντας ότι μπορεί κάποιος να μεν τους αναγνωρίζει το δικαιώμαν ύπαρξης σαν ισότιμη κοινότητα. Μπορεί να λαλεί ότι εμείς έχουμεν παραπάνω δικαίωμαν διότι είμαστιν η πλειοψηφία ή επειδή ήρταμεν πριν που λλόου τους δαμαί διότι είμαστιν απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων. Δικαίωμαν του. Εν μια θέση. Αλλά αν ιμπορεί ας βάλει τον εαυτόν του στην θέσην ενός Τ/Κ, τζαι ας ισκεφτεί αν θα εδέχετουν να του συμπεριφέρουνται σαν μειονότητα στον τόπον του που τον αγαπά. Γιατί μπορεί αύριον ναν ο ίδιος μεονότητα.

Το πανό λαλεί: "Εσώσετε μας; Ασσιχτίρ!" Σημειωτέον ότι το ασσιχτίρ στην Τουρκίαν έννεν μόνον κουβέντα του καυκά, εν κουβέντα του μασιερκού.

Μουτσουνοέπιπλα, μουστάτζια, τζαι ρούχα παραθκιάνταλα

Είμαι Κύπρον για κανέναν μήναν τωρά. Έσιει έναν φαινόμενον που υπάρχει στο Λονδίνον, την Νέα Υόρκην τζαι διάφορες άλλες μητροπόλεις τα τελευταία 4-5 χρόνια. Επειδή η Λευκωσία εν εμπόρεν να κόψει πίσω, θωρώ το τζαι δακάτω.

Στην Νέαν Υόρκην λαλούν τους hipsters. Στο Λονδίνον Shoreditch twats, που την περιοχήν του Ανατολικού Λονδίνου που συχνάζουσιν. Εν τύποι που εν τόσον επιμελώς ατημέλητοι που μπορεί να εκάμαν τζαι τρεις ώρες να σαστούν. Μεινίσκουσιν σε παραμελημένες αστικές περιοχές που ήταν κακόφημες τζαι με το που ήρτασιν ανεβήκαν τόσον πολλά τα ενοίκια τζαι ακρίβωσεν η ζωή που τα πλάσματα που εμεινίσκασιν τζιαμαί για 30 χρόνια εφύαν. Το λεγόμενον gentrification. Το Brooklyn τζαι το Hackney εν χαρακτηριστικές περιπτώσεις.

Ίνταλως τους ξεχωρίζετε; Έχουν μουστάτζια γυριστά, τα ρούχα τους εν παραθκιάνταλα, τζαι φορούσιν γυαλιά τεράστια που τζείνα του ’80 (στην Αγγλίαν λαλούν τα face furniture). Νομίζω κλέφκουν τα που τον παππούν τζαι την γιαγιάν τους, τζαι τζείνος που εννα έβρει τα γυαλιά που εφόρεν ο Ντεχτάς παλιά τζιερτίζει.

Με θκυό λόγια, τούτοι οι τύποι επιάσαν ούλλα τα πολιτισμικά στοιχεία που διάφορες υποκουλτούρες που είχαν κάποιον νόημαν μες σε έναν συγκεκριμένον πλαίσιον, συνήθως περιθωριοποιημένον που την mainstream κουλτούραν, αφαιρέσαν τούντο νόημαν, τζαι εκάμαν τα mainstream. Νομίζω στα κυπριακά ο καλλύτερος όρος εν παραθκιαναλοσύνη. Βασικά εν έναν συνονθύλευμαν μέσων έκφρασης, που τα ρούχα, το κούρεμμαν, την μουσικήν τζαι ό,τι άλλον φανταστείτε. Όι πως έχω πρόβλημαν με τα ανομοιογενή πράματα, ίσια ίσια, αλλά νομίζω ότι τα μέσα έκφρασης πρέπει να εκφράζουν κάτι. Η πανκ π.χ., ως κίνημαν ήταν απάντηση σε συγκεκριμένες οικονομικές τζαι κοινωνικές συθθήκες. Δαμαί εν εκφράζεται τίποτε, το avant garde τζαι η μποέμικη ζωή εν μόνον για το άππωμαν. Εννα μου πείτε ότι το κάθε avant garde κίνημαν είσιεν μέσα άππωμαν τζαι επεριλάμβαννεν κακομαθημένους αστούς που εκάμναν επανάστασην με τα ριάλλια των γονιών τους. Σωστά, αλλά ακόμα τζαι έτσι κάτι έφκαινεν τζαι υπήρχεν μια ιδεολογία, ένας πολιτικός λόγος που κάποτε ήταν επιφανειακός, κάποτε πιο βαθύς. Τωρά το μήνυμαν ένει «Έμμε κόφτει τίποτες».

Αλλά να μεν σας τα λαλώ εγώ, λαλεί τα καλλύτερα το τραούδιν. Τζαι τωρά που το σκέφτουμαι, βιλλίκος εν καλλύτερος όρος.

Άμαν ο τύπος του Human Resources νομίζει πως εν επιστάτης εργοστασίου του 19ου αιώνα

Η Αγγλία βράζει λόγω των φοιτητικών αντιδράσεων για τα σχέδια της κυβέρνησης να σταματήσει να διά ριάλλια για τα πανεπιστήμια τζαι να μετακυλήσει το κόστος στους φοιτητές τριπλασιάζοντας τα δίδακτρα. Οι αντιδράσεις καμπόσες, τζαι σήμερα εννα πάρει απόφασην η Βουλή των Κοινών (για να μεν ιξιχάννουμεν ότι Βουλή των Κοινοτήτων εν λάθος μετάφραση του House of Commons, προφανώς που κάποιον Αγγλολάγνον που εσκέφτην ότι εν αντροπή να το μεταφράσει όπως ένει).

Έσιει τωρά 2 εφτομάδες που έσιει κατάληψην στο πανεπιστήμιον μου. Για να μεν επηρεαστούν τα μαθήματα, οι φοιτητές εκάμαν κατάληψην σε χώρον ο οποίος εν χρησιμοποιείται για διδασκαλίαν. Παρά το ότι η Διεύθυνση απείλησεν ότι εννά τους φύουν με τη βία τζαι επιάσαν τζαι δικαστικόν διάταγμαν, η κατάληψη εν τζιαμαί κόμα. Προφανώς εν έχουν το θάρρος να εφαρμόσουν το διάταγμαν διότι ξέρουν ίντα μποννα γινεί.

Μες τούντο παναύριν ούλλον, το διδαχτικόν προσωπικόν έδειξεν την αλληλεγγύην του με διάφορους τρόπους. Που το να συμμετάσχουν στην κατάληψην, να πηαίννουν να κάμνουν παρέαν, τζαι ακόμα τζαι ακόμα τζαι να διοργανώνουν διαλέξεις στον κατειλημμένον χώρον. Προφανώς εφάαν που πάνω τους τούτοι της Διοίκησης, διότι νώθουν ότι οι διδάσκοντες εσιέσαν τους πατόκορφα συμπαραστεκόμενοι στους φοιτητές.

Οπότε εβάλαν το τσιράκκιν τους να βάλει τα πράματα σε τάξην. Ο διευθυντής του Human Resources έστειλεν έναν email σε ούλλον το διδακτικόν προσωπικόν για δείξει πόσον ασπόνδυλον φερέφωνον ένει. Βασικά είπεν ότι όσοι διδάσκοντες μπουν στον κατειλημμένο χώρο, ή συμμετάσχουν στην κατάληψην εννά έχουν "επιπτώσεις", διότι δείχνουν ασέβειαν στην απόφασην του δικαστηρίου. Το ότι το πανεπιστήμιο εν τολμά να εφαρμόσει την απόφασην έννεν ασέβεια...

Εν είσιεν βέβαια τα κκότσια να μας πει τζαι τι επιπτώσεις εν τούτες διότι ενόμισεν πως άμαν απειλήσει ότι εννα κάμει τέττε ούλλοι εννα κάτσουν φρόνιμοι στον τόπον τους. Μέσα σε έναν λεπτόν ήρτεν η πρώτη απάντηση που μιαν καθηγήτριαν: "Δηλαδής εσού τωρά απειλάς μας;" Άλλοι εγράφαν του τες ώρες τζαι τες μέρες ποννάν τζιαμαί, τζαι με λλία λόγια ότι τέθκοια αρρώματα εν περνούν. Αλλά άμαν οι μαστόροι του εδώκαν του να καταλάβει ότι εν επιστάτης σε εργοστάσιον του 19ου αιώνα (πληρώνοντας μισθούς της εποχής) τζαι ότι μπόρει να μεταχειρίζεται τους εργαζόμενους ανάλογα, τόσος εν ο νους του τζαι ενόμισεν ότι έτσι ένει.

UPDATE: Ο νόμος επέρασεν. Goodnight and good luck.

Πάσες

Ήρτεν τζαι σε μέναν η πάσα της Postbabylon. Με τες πάσες γενικά εν τα πάω πολλά καλά. Στην μάππαν πάντα παίζω πορτάρης τζαι πρέπει να προειδοποιώ τους αμυντικούς να μεν μου πασάρουν πίσω την μάππαν διότι το πιθανόττερον εν ότι εννά κάμω ματσουτζιάν. Αλλά επειδή άμαν η μάππα έρτει πιόν εις τα πόθκια σου πρέπει να κάμεις κάτι, τζαι επειδή το "εν είμαι καλός σε κάτι" έννεν δικαιολογία, έγραψα τζ’εγώ τες σκέψεις μου στο θέμαν.

Να πω όμως ότι εννά παρεκκλίνω που το standard format σύφφωνα με το οποίο γράφεις τα πέντε θετικά τζαι πέντε αρνητικά του μπλόγκιγκ. Πρώτον επειδή εν μου πολλοαρέκσει να κάνω διαχωρισμούς. Αν έχω πέντε λόγους που με κάμνουν να μπλογκάρω τζαι αρέσκουν μου, για ακριβώς τους ίδιους λόγους θα εμπόρουν να μεν μπλογκάρω τζαι να μεν μου αρέσκουν. Δεύτερον, τζαι πιο σημαντικόν, θωρώντας μόνον το τι έγραψεν ο Μάριος τζαι η Postbabylon εσκέφτηκα ότι οι σκέψεις μου εν λλίον πολλά οι ίδιες τζαι εν έχω πολλά να προσθέσω. Που με φέρνει σε τζείνον που θέλω να πω.

Ότι το μπλόγκιγκ, όπως τζαι η κάθε μορφή επικοινωνίας τζαι συζήτησης, έσιει παραπάνω ουσίαν τζαι αξίαν άμαν έσιεις κάτι τζινούρκον να πεις τζαι να προσθέσεις, ή τουλάχιστον να δείξεις μιαν άλλην οπτικήν έστω τζαι αν λαλείς το ίδιον πράμαν που είπεν κάποιος άλλος.

Που για μέναν τούτον εν το δίκοπον μασιαίριν του μπλόγκινγκ. Πολλές φορές σκέφτουμαι να γράψω κάτι, αλλά μετά λαλώ "εν έσιει λόγον, είπεν το ο τάδε" ή "εν έχω κάτι ουσιαστικόν να πω πας το θέμαν". Μπλογκς πόλικα τζαι απόψεις παραπάνω. Που την άλλην πάλαι, το ότι βασανίζεις λλίον τον νουν σου για να πεις κάτι το ουσιαστικόν τζαι να δώκεις παραπάνω αξίαν σε τζείνον μάσιεσαι να φκάλεις που μέσα σου, εν πολλά πολύτιμον. Τζαι το ότι είπεν το τζαι κάποιος πριν που σέναν έσιει τζαι τζείνον την χάρην του. Γιατί όπως είπαν τζαι ούλλοι οι άλλοι, βρίσκεις ότι υπάρχουν τζαι άλλα πλάσματα που σκέφτουνται με τον ίδιον τρόπον.

Το πορτοφόλιν

Μιάν πανέμορφην αννοιξιάτικην ημέραν του 2004 στην Κωνσταντινούπολην έχασα το πορτοφόλιν μου. Αχχώθηκα εγώ, ήταν τζαι η πρώτα φορά που το έχασα, οπότε έπιαννα τηλέφωνα καπάλιν να ακυρώσω κάρτες. Ευτυχώς ριάλλια πολλά εν είχα μέσα, τζαι είχα τζαι κάτι λίρες μέσα διότι μόλις εστράφηκα που την Κύπρον.

Μετά που θκυό μέρες επιάσαν με τηλέφωνον που το πανεπιστήμιον μου. Ερωτήσαν με αν έχασα το πορτοφόλιν μου, τζαι είπα τους ναι. Έπιασεν τους τηλέφωνον ένας μπακκάλλης λαλεί τζαι είπεν τους ότι άνοιξεν το πορτοφόλιν τζαι ήβρεν την κάρταν του πανεπιστημίου. Ερώτησα πού εν ο τούτος ο μπακκάλης, τζαι είπαν μου στο Φάτιχ. Ίνταλως θκιάλον λαλώ, καμία σχέση το Φάτιχ με τζιαμαί που ήμουν εγώ.

Τέλος πάντων, εδώκαν μου το τηλέφωνον του μπακκάλλη τζαι έπιασα τον να κανονίσω να βρεθούμεν. Επήρα του τζαι έναν πακκέττον ππακλαβάν να ευχαριστήσω το πλάσμαν. Μόλις επήα διά μου το πορτοφόλιν τζαι λαλεί μου: τσιέκκαρε ότι ούλλα τα πράματα σου τζαι τα λεφτά σου εν μέσα. Έννεν ανάγκη, άμαν έμπης εις τον κόπον να κάμεις τόσην φασαρίαν να με έβρεις εμπιστεύκουμαι σε. Όι όι λαλεί μου, επιμένω, εν θέλω παρεξηγήσεις. Καλάν, λαλώ του. Ήταν ούλλα μέσα.

Καλάν, ίνταλως εβρέθην στα σιέρκα σου το πορτοφόλιν; Εγώ εν εις το Ντολμάμπαχτζιέ που ήμουν. Ήβρεν το ένας ταξιτζής, λαλεί μου, έππεσεν σου μες το ταξίν. Έφερεν τον ποδά η κούρσα του, έξερεν με, τζαι εσταμάτησεν βιαστικός εις το μπακκάλικον τζαι άφηκεν μου το. Ήβρα την κάρταν του πανεπιστημίου τζαι έπιασα τηλέφωνον να σε έβρω.

Πόθεν είσαι; Που την Κύπρον, λαλώ του. Άτε ρε, ήμουν εις την Κύπρον έναν φεγγάριν. Πότε; Το '74. Έκαμνα την θητείαν μου τζαι επέψαν με τζεικάτω. Τζαι πού επολέμησες; Στην Αμμόχωστον. Ε, τζιαιμαί επολέμησεν τζαι ο τζιύρης μου, λαλώ του. Μπορεί τζαι να τον είσιες απέναντι σου.

Γνώση, κοινωνία, ιδεολογία

Είπα σας πιο παλιά ότι έσιει 10 χρόνια που είμαι μες τα πανεπιστήμια της Αγγλίας. Μες τούτον ούλλον τον τζαιρόν επαρακολούθησα έναν εθνικόν σύστημαν ανώτατης εκπαίδευσης να πηαίννει κατα θκιαόλου τζαι μιαν κοινωνίαν να αλλάσσει πολλά βαθκειά. Άμαν κάποιος μου λαλεί ότι θέλει νάρτει στην Αγγλίαν να σπουδάσει, λαλώ του να μεν έρτει.

Ως πριν λλίες εφτομάες εν μεν επολλοέκοφτεν που έφευκα που την Αγγλίαν. Όι γιατί εμίσησά την ή γιατί έχω πρόβλημαν με τον λαόν, αλλά διότι ένωθα ότι η χώρα τούτη εν έσιει τίποτε πκιόν να μου δώκει.

Το πανεπιστήμιον για μέναν εν χώρος παραγωγής γνώσης. Που τα παλιά τα χρόνια όποιος είσιεν ριάλλια τζαι έθελεν να μάθει για κάτιτίς, επένδυεν στην γνώσην, που τα μαθηματικά, την αστρονομία, τη φυσική, τζαι την ιστορία, ως τες γλώσσες, τους πολιτισμούς, τζαι ό,τι άλλον φανταστείς. Εθέλαν να μάθουν οι βασιλιάδες της Ευρώπης για περιοχές που εθέλαν να καταχτήσουν; Επιερώνναν χαρτογράφους, γεωλόγους, αρχαιολόγους, εξερευνητές (οι πρώιμοι αθρωπολόγοι), γλωσσολόγους κτλ, τζαι επαράγαν τους τη γνώσην που εθέλαν. Τες παραπάνω φορές τούτη ήταν γνώση όπως την εθέλαν τζαι όπως τους εβόλευκεν, αλλά τούτη εν άλλη ιστορία. Κλασσικόν παράδειγμαν ο Ναπολέοντας άμαν επήεν να παίξει το κοπέλλιν στην Αίγυπτον τζαι οι στρατιές επιστημόνων που επήρεν μαζίν του.

Η ουσία εν ότι άμαν μια κυβέρνηση παραιτηθεί που τη διαδικασίαν αναζήτησης γνώσης, παραιτείται τζαι που οποιαδήποτε φιλοδοξίαν για εξέλιξην. Τζαι επειδή η ιδεολογική ατζέντα που έσιει η παρούσα κυβέρνηση της Αγγλίαν εν ιφτάννει πέρα που τη μούττην της, η χώρα εν έσιει πολλές προοπτικές για το μέλλον.

Όπως είπεν όμως τζαι ο Μάριος, ο κόσμος πκιόν εξύπνησεν, τζαι τα βάσανα της κυβέρνησης που τες κοινωνικές αναταραχές εν πίσω κόμα. Ο κύκλος της απάθειας τζαι του ωχαδερφισμού που εξεκίνησεν στα μουλωχτά επί Θάτσιερ τζαι ουσιαστικά ερίζωσεν επί Μπλερ πάει να κλείσει. Οι φοιτητές κάμνουν τα λιλλίτσια όπου βρεθούν, τζαι ασχέτως αν συφφωνεί ή αν διαφωνεί κάποιος με τη βία (εγώ προσωπικά διαφωνώ), οι βίαιες διαμαρτυρίες εν το μεγαλλύτερον σημάδιν ότι έναν σύστημαν πλέον εν ιμπορεί να αναπαραχθεί, τζαι η βία εκφράζει την απελπισίαν του κόσμου. Άσχετα με το τι πιστεύκει ο παραπάνω κόσμος, οι Εγγλέζοι έχουν μεγάλην ιστορίαν κοινωνικών αναταραχών, απεργιών τζαι αντίδρασης - αναφέρνω ενδεικτικά το Winter of Discontent τζαι τες φασαρίες του Poll Tax. Τζαι λυπούμαι που φεύκω σε φάσην κοινωνικών ζυμώσεων που εννά σημαδέψουν τούντην χώραν.

Υ.Γ. Τζαι καμαρώννω τζαι τα κοπέλλια μας που ήταν που τους πρώτους.

Υ.Γ.2 Η Κυβέρνηση λαλεί ότι επένδυσεν κάμποσα ριάλλια σε νέα συστήματα ελέγχου τζαι παρακολούθησης διαδηλωτών τα οποία εννα χρησιμοποιήσει εναντίον των φοιτητών. Πόσα εκόψαμεν που την εκπαίδευσην τζαι πού επήασιν είπαμεν;

Y.Γ.3 Δέτε τζαι τι έγραψεν ο παρέας μου ο Claudio με τον οποίον εφάαμεν ώρες τζαι ώρες να συζητούμεν τούντα θέματα πριν κάμποσα χρόνια. Εν μια πολλά ωραία κριτική της δικής μας γενιάς φοιτητών.

UPDATE: Τζαι για να μεν ιξιχαννούμαστιν, έναν νέον μέτρον άμπα τζαι γελάσει μας κανένας pleb τζαι μπει μες τα πανεπιστήμια (μας)

Συνάω σκέψεις

Έσιει μέρες που παρακολουθώ τες αντιδράσεις της μπλογκόσφαιρας στες ιστορίες που εγινήκαν εις την Σκάλαν. Προς το παρόν, το μόνον που έχω να πω εν ότι η αθρώπινη ιστορία εν ιστορία μετανάστευσης, μετακίνησης πληθυσμών, τζαι προσμίξεων. Τζαι έσιει λόγον για τούτον. Ό,τι εν ομοιογενές τζαι ομογενοποιημένον νομοτελειακά γινίσκεται βαρετόν, μονότονον, τζαι άνοστον. Τούτον πάει που την γλώσσαν ως την κουλτούραν, που το φαΐν ως την μουσικήν, τζαι που τα γονίδια ως την εξέλιξην. Όσοι θέλουν εθνικά καθαρές κοινωνίες, ας μείνουν μόνοι τους σε έναν νησίν να γαμιούνται μεταξύν τους. Μετά που εκατόν χρόνια ξαναμιλούμεν.

Η αθρώπινη φύση

Ήρτα να δω τον κουμπάρον μου τον Μάριον, την γεναίκαν του, τζαι την κόρην τους πον 2 χρονών τζαι 5 μηνών. Έχω την εντύπωσην ότι ώρες ώρες παρατηρώντας τα μωρά μαθαίνεις κάμποσα για την αθρώπινην φύσην.

Ήταν να πάμεν εις το πάρκον δαμαί δίπλα, εγώ, ο Μάριος τζαι το μωρόν, τζαι ήταν να έρτουν μαζίν μας ο γείτος του Μάριου με την κόρην του πον λλίον πολλά στην ίδιαν ηλικία. Στο πήαιννε τα μωρά ήταν μες το νάζιν τζαι την χαράν. Εβαστούσαν σιερούθκια, εγελούσαν, ετζιυλλιούνταν μες τα φύλλα, επαίζασιν με μιαν μάππαν που εφέραμεν μαζίν μας που έσσω, γεννικά πολύν παναΰριν. Το πάρκον εν πας σ'έναν ύψωμαν, οπότε έπρεπεν να ξεβούμεν τον ανήφορον τζαι ύστερα να κατεβούμεν. Ως τότε ούλλα καλά. Τα μωρά εσυνεχίζαν να παίζουν μεταξύν τους, επήαμεν τζαι στες σούσες. Ακόμα τζαι τα λεχούθκια της γειτονιάς που εκουρουπεθκιάζαν τζαιμαί που ήταν οι σούσες εφύαν διακριτικά μόλις είδασιν τα μωρά. Ο Μάριος εθώρεν τα μωρά να βαστούσιν σιέρκα, να παίζουν, τζαι έφκαλλεν τα φωτογραφίες.

Στην πολλήν την ώραν είπαμεν να στραφούμεν έσσω. Τα μωρά ήταν πιον ποσταμένα που το βούρα βούρα, τζαι στα μέσα της ανηφόρας η κόρη του γείτου πιάννει την μάππαν τζαι ανακοινώνει μας: "Mine!" All hell broke loose. Τούτον ήταν. Η κόρη του Μάριου αντιδρά τζαι λαλεί "No, mine!" Κλάμαν, φωνές, κακόν. Τατσιλλίκκιν του άλλου κόσμου. Ούτε πως πριν μιαν ώραν επαίζασιν μια χαρά, τζαι άμαν οι τζιυρούες ελαλουσαν "share" τα μωρά απλώνναν τα σιερούθκια τους τζαι εμοιράζουνταν μεταξύν τους το παιχνίδιν που είχαν. Τελικά ο γείτος έπιαεν τη μάππαν τζαι έβαλεν την μες την τσένταν του για να μεν έχουμεν τράβαλλα.

Συμπέρασμαν: Άμαν τα μωρά εποσταθήκαν τζαι ιδιοτροπέψαν ανακαλύψαν την έννοια της ιδιοκτησίας, τζαι επήαν περίπατον ούλλες οι ευγένειες τζαι καλωσύνες. Όπως είπεν τζαι ο Μάριος, όσον είχαν κοινόν συφφέρον να παν να παίξουν ήταν ούλλα μέλιν-γάλαν. Μόλις ιδιοτροπέψαν ετραβηχτήκαν στον εαυτόν τους τζαι αρκέψαν να διεκδικούν πράματα για λλόου τους.

O Rousseau είπεν ότι σε κάποιαν πρώιμην φάσην της αθρώπινης ιστορίας, ο πρώτος που εττέλιασεν έναν χωράφιν τζαι είπεν "τούτον εν δικόν μου" εδημιούργησεν την ιδιοκτησίαν. Εξίασεν να πει ότι πρέπει να ιδιοτρόπεψεν πρώτα.

Τζείντο σάζιν...

...όποτε το ακούω σηκώννεται η τρίχα μου

btw όποιος έσιει Spotify ή κάποιον άλλον πρόγραμμαν για streaming music ας τους γυρέψει, τα κοπέλλια εν πολλά δυνατά. Όποιος ζιει στην Σουηδίαν, Νορβηγίαν, Φιλλανδίαν, Αγγλίαν, Γαλλίαν, Ισπανίαν, για Ολλανδίαν μπόρει να χρησιμοποιά το Spotify μούχτης. Οπότε αμμέν το ξέρετε, κατεβάστε το. Έσιει πολλύν πράμαν μέσα.

Δώδεκα χρόνια πατσαρίτζια. Αν ήταν κοπελλούθκια, ήταν να πηαίννουν γυμνάσιον.

Ήρτα σε τούντην χώρα σχεδόν είκοσι χρονών κοπελλούδιν. Έσιει που τότες που συνάω πράματα. Είμαι που τούτους που εν πετάσσουν τίποτες. Όπως λαλεί τζαι ο κωμικός Dylan Moran στο 6:40 σε τούντο βίτεο: "a hat box full of precious things. The Curly-Wurly wrap that meant so much, the bundle of letters too painful to look at OR throw away - they have to be kept so they can never be looked at". Τωρά λοιπόν που έκλεισεν ο κύκλος μου πρέπει να πακεττάρω. Έτα ούλλα τζιαμαί τωρά.

Μισώ το πακεττάρισμαν, τζαι έσιει μιαν εφτομάδαν που βάλλω πράματα στες κάσιες για χωρίζω τα για re-use. Λλίον πολλά εμετακόμιζα κάθε χρόνον. Σύναξε σύναξε που συγκατοίκους τζαι φίλους, εγεμώσαμεν πατσαρίτζια. Το πρώτον μου βιβλίον εγόρασα το μόλις επήα πανεπιστήμιον που έναν δευτεροετήν ο οποίος επούλεν τα textbooks της προηγούμενης χρονιάς. Αφελής εγώ λαλώ του "ίνταλως κάμνει το η καρκιά σου να πουλείς τα βιβλία σου;" Τζαι απαντά μου "εν ριάλλια που κάθουνται πας την βιβλιοθήκην." Εν το εφόρεν ο νους μου. Το βιβλίον τζείνον έχω το κόμα.

Ακόμα τζαι τες κάσιες του μετακομίσματος αννοίω τες τζαι φυλάω τες πίσω που βιβλιοθήκες για που κάτω που κρεβάθκια. Έχω κάσιαν που το 2002, που πρέπει να την εγέμωσα τζαι να την εφκιέρωσα πάνω που 10 φορές. Μάσιαλλά της. Οι κάσιες όμως εν το μόνο χρήσιμον, εν έχω να γυρεύκω την ώραν της μετακόμισης.

Όπως λαλεί τζι΄ο Μάριος, το πλάσμαν όπου πάει απλώθει ρίζες. Άπλωσα τζι΄εγώ καμπόσες, μπορεί τζαι παραπάνω απ΄ότι έπρεπεν, αλλά φαίνεσται μου ότι έλειψαν τα θρεπτικά συστατικά της γης για λλόου μου δαμαί. Τζαιρός για μεταφύτεψην.

Έγραψεν τζι'ο Διάσπορος ότι για ν'αρκέψεις κάτι τζινούρκον τζαι δημιουργικόν πρέπει πρώτα να καθαρίσεις τον τόπον που ό,τι εν μες την μέσην. Όσον το σκέφτουμαι παραπάνω συνειδητοποιώ ότι τα πατσαρίτζια εν η αδυναμία του πλασμάτου να μπει σε μιαν νέαν περιπέτειαν ποννα το πάρει σε νέους δρόμους τζαι άγνωστες αισθήσεις. Γι'αυτόν κραθκιέται με νύσια τζαι με δόνκια μες τες αναμνήσεις τζαι τα συναισθήματα που ξέρει. Χάτες, πέταμαν ούλα.

Υ.Γ. 1 Έβαλα τα πράματα μου για πούλησην. Πολλοί που τούτους που ήρτασιν τζαι επιάσαν πράματα εν καλά πλάσματα ποννά τους κάμουν καλήν χρήσην. Εχάρηκα το που εν επήαν του πεταμάτου, τζαι πως η ζωή τους εννα συνεχιστεί αλλού. Τζαι το ποδηλατίν μου που τ'αγαπώ πολλά, έδωκα το σε πλάσμαν ποννα το προσέχει.

ΥΓ. 2 Τα φκιόρα άμαν έννεν καλά τζαι πνίουνται διότι θέλουν μεταφύτεψην τζαι νέον χώμαν να τα θρέψει, αθθίζουσιν. Ειδικά ο βασιλικός τζι'η ρόκκα. Εν το ένστικτον της αυτοσυντήρησης. Επειδή ξέρουν ότι εννα μαράνουν, μάχουνται να αναπαραχθούν, τζαι κάμνουν κάτι ωραία λουλλουδούθκια πέρκιμον ελκύσουν καμιάν μέλισσαν. Τα λουλλουδούθκια εν ωραία, αλλά καταλυούν ούλλην την ενέργειαν του φκιόρου. Οπότε πρέπει να τα κόψεις.